En... actie!
25 september 2020
Een pleidooi voor de aloude actielijst
Ik heb verzaakt. Een aantal weken lang heb ik geen actielijst bijgehouden. Ooooh!
En ondertussen schrok ik 's nachts wakker omdat ik op zo'n moment (waarom juist dan?!) ineens bedacht wat ik nog vergeten was te doen.
Deze week heb ik mijn oude gewoonte weer opgepakt: ik hanteer een actielijst. Gewoon in Word op mijn computer, met (beperkt) kleurtjes, vetgedrukt of niet en vooral met bullets die je kunt veranderen van streepje naar vinkje! En op momenten dat me ineens een actiepunt te binnen schiet (tegenwoordig onder werktijd), noteer ik dat direct.
Het klinkt misschien ouderwets of te voor de hand liggend, maar mij helpt het enorm. Ik schrijf alle dingen op die ik nog moet doen, zowel zakelijk als privé, ik koppel er een datum aan en begin met de actie die op dat moment het meest urgent is (bijvoorbeeld een offerte die ik beloofd heb vandaag te sturen) of waar ik het meest tegenop zie (bijvoorbeeld het telefoontje of er nog vragen zijn naar aanleiding van die offerte). Ik moet zeggen dat dit een heel fijn gevoel geeft, iets gelijk afhandelen in plaats van het eindeloos in mijn hoofd groter maken dan het is.
In wezen is dit een vertaling van de Eisenhower methode: je deelt je actiepunten in op basis van urgentie en belangrijkheid of tijd: moet het nu (doen), kan het wachten (inplannen), kan een ander het doen (delegeren) of kan ik het punt schrappen (elimineren).
Nu komt het er bij mij als zzp-er in het algemeen op neer dat ik acties zelf moet doen, dus het delegeer principe hanteer ik niet echt, maar de vraag: moet ik het nu doen of kan het later (of niet), helpt me echt.
Hoewel, ik realiseer me nu direct een leerpunt voor mezelf: Ik mag best meer delegeren, zoals bepaalde IT-dingen waar ik zelf eindeloos mee loop te worstelen: Waarom verdwijnt de mail op twee van mijn drie mailaccounts op mijn Macbook na twee weken??! Wie het weet mag het roepen, ik heb de instelling niet kunnen vinden. Bij deze heb ik de vraag uitgezet en kan ik een kringelbullet (lopende actie) op mijn lijst zetten. 😉
Het mooiste moment is als ik iets definitief af mag vinken. Mijn voortgang is op die manier zichtbaar en ik ben trots op mezelf.
En dat is weer helemaal in lijn met waar ik vaak voor pleit: meer dankbaarheid, zelfcompassie en positiviteit. En ook helemaal mindful onder het motto: Wat kan ik NU doen?! Goed bezig!
Elk kind heeft dezelfde vijf basisbehoeften. Als hier niet aan wordt voldaan, past een kind zich aan om de situatie zo goed mogelijk te doorstaan. Zo ontstaan er een onbewuste adaptieve overlevingsstijlen die als kind functioneel waren, maar die je als volwassene kunnen belemmeren. We onderscheiden de volgende tekorten in basisbehoeften en de daarbij behorende overlevingsstijlen: Verbinding: Je raakt het contact met je lichaam en emoties kwijt, waardoor het moeilijk wordt om relaties aan te gaan. A fstemming: Je negeert je eigen behoeften of weet niet goed wat je nodig hebt. Vertrouwen: Je hebt moeite met vertrouwen en afhankelijkheid, waardoor je het lastig vindt hulp te vragen of steun te ontvangen. Autonomie: Grenzen aangeven voelt bedreigend, je durft geen nee te zeggen of je mening te uiten zonder schuld of angst. Liefde-seksualiteit: Je hebt moeite met het openen van je hart en het aangaan van liefdevolle, vitale relaties. Het NeuroAffective Relational Model (NARM) kijkt functioneel naar het verleden: alleen wanneer oude pijn het heden belemmert, wordt dit onderzocht. Zo ontstaat ruimte voor herstel en groei, zonder te blijven hangen in het verleden. In een sessie word je uitgenodigd om een actuele situatie te onderzoeken waarin je vastloop t . Samen onderzoeken w e wat je lichamelijk en emotioneel ervaart—misschien voel je spanning in je buik of een terugtrekkende beweging. De kunst is deze gevoelens te erkennen zonder oordeel , maar mild en met aandacht. Zo kun je ontdekken welke oude overlevingsstrategie zich nu aandient (bijvoorbeeld: jezelf afsluiten om pijn te vermijden). Door in het moment stil te staan bij wat je werkelijk nodig hebt, ontstaat meer helderheid. H et helpt om dan een kleine stap te zetten, zoals het benoemen van je behoefte aan verbinding, en te ervaren dat het veilig is dit uit te spreken. Zo word en in een sessie niet alleen patronen inzichtelijk gemaakt, maar wordt er ook ruimte gecreëerd om vanuit het nu te kiezen voor meer authenticiteit en contact, voor heling en groei. Bron en boekentip: Ontwikkelingstrauma helen, Laurence Heller
Soms is het moeilijk onder woorden te brengen waar je mee zit. Of je wilt niet herbeleven wat je zo geraakt heeft. Of je zit met trauma's uit een periode waarin je nog geen taal had. Dan is het fijn om een verwerkingsmethode te hebben die met het pre-verbale en pre-cognitieve deel van je hersenen werkt. Brainspotting werkt met dit onderbewuste deel van je brein om trauma's en andere diepgewortelde blokkades te verwerken en te helen. Brainspotting is een hersengebaseerde therapie die door dr. David Grand, trauma-expert, is ontwikkeld vanuit EMDR. Door middel van bepaalde oogposities wordt er verbinding gemaakt met het brein en het lichaam. Het klinkt misschien vreemd, maar door te kijken naar het puntje van een aanwijsstok, komen er processen op gang die helpen bij de verwerking van oud zeer en trauma's. Traumatische ervaringen zijn ervaringen die op dat moment niet verwerkt konden worden en die als het ware in een soort capsule in het brein bewaard worden om op een later moment te verwerken. Bij brainspotting kun je door de oogposities toegang krijgen tot die capsules. De verwerking is op onbewust niveau, gaat vaak in golven en kan bestaan uit tranen, boosheid, oogbewegingen, schokkerige bewegingen, een misselijk gevoel, gapen, etc. Hoe de verwerking zich uit, verschilt per persoon en per keer. De verwerking gaat na een sessie vaak nog door. Het mooie is dat we het niet hoeven te begrijpen en het niet kunnen sturen. Het limbische systeem neemt het van ons over en verwerkt alsnog wat vroeger niet verwerkt kon worden. De laatste jaren wordt er steeds meer onderzoek naar deze methode gedaan en komt er steeds meer erkenning voor. Mocht je interesse hebben een brainspotting sessie te ondergaan, laat het me weten.