Adem in, adem uit
10 september 2020
Een verslavend hulpmiddel
Wat er ook in je leven gebeurt en hoe je je ook voelt, er is een hulpmiddel dat altijd tot je beschikking staat: je adem. Door je bewust te zijn van je ademhaling, door dieper in
te ademen en door voller uit
te ademen, verander je direct hoe je je voelt.
In deze tijd van Corona is ademen misschien iets geworden dat je eng vindt, zeker in gezelschap, en benauwend, zeker met een mondkapje. Zoek dan een ruimte op waar je alleen kunt zijn, liefst in de natuur. Maar ook achter je bureau vanuit huis kun je steeds je momenten van rust pakken. Even de hectiek, de spanning en de stress loslaten, door bewust te ademen. En in een overvolle trein met mondkapje? Probeer eens uit wat het effect is van het vertragen van je ademhaling.
Vaak heb je niet door hoezeer je geleefd wordt of dat je onrustig bent. Je merkt niet dat je amper ademhaalt. Of je er nu wel of niet bewust van bent, je adem heeft altijd effect op je. Een oppervlakkige ademhaling zorgt ervoor dat je je opgejaagd voelt. Een diepere ademhaling maakt rustiger.
Er zijn talloze ademoefeningen waarmee je kunt experimenteren, met bijvoorbeeld een verschillend aantal tellen voor inademen, uitademen en de rustmomenten tussen het ademen in, of door te variëren tussen neus- en mondademhaling.
Bij het inademen neemt de ruimte in je longen, middenrif en buik toe, bij het uitademen neemt dit weer af.
Je kunt je adem bestuderen of sturen. Voel maar eens het verschil tussen die snelle, oppervlakkige ademhaling en een langzame, diepere ademhaling. Je kunt ook je adem in de vorm van aandacht richten op een bepaald lichaamsdeel, je pijnlijke onderrug bijvoorbeeld. Adem daar maar eens in gedachten naar toe of doorheen. Wat voor effect merk je?
In mijn opleiding Lichaamsgerichte Coaching merk ik steeds meer hoeveel effect adem heeft. Door bewust naar plekken in mijn lichaam te ademen die pijnlijk zijn, geef ik de emoties die in mijn lichaam opgesloten zitten aandacht. Al is het slechts een klein krampje in mijn hartstreek of een ongemakkelijk gevoel in mijn buik. De aandacht die ik geef met mijn adem zorgt voor ruimte. De pijn mag er zijn, het is een signaal van mijn lichaam op iets dat gebeurd is. Door er met aandacht en mijn adem naartoe te gaan, zorg ik ervoor dat oude pijn eindelijk verwerkt kan worden.
Bovendien is de hoeveelheid ruimte en stevigheid die ik ervaar als ik goed door mijn hele lijf dooradem ongekend. Ik raak er steeds meer bedreven in. Gedurende de dag ben ik me steeds vaker bewust van kleine irritaties of ongemakken. Deze geef ik direct aandacht door rustig te ademen en na te gaan wat er aan de hand is. Zo stapel ik stress niet op door maar als een kip zonder kop door te draven, maar ben ik elke dag bezig mezelf gezond te houden. Al is het soms slechts een paar seconden, het is bijzonder helend en verslavend. Een verslaving die ik iedereen aan kan raden!
Adem in waar je blij van wordt, bijvoorbeeld de gedachte aan vrijheid en ruimte. Adem uit wat je los wilt laten, bijvoorbeeld spanning, stress of negatieve gedachten, laat los! Op gepaste afstand.
Elk kind heeft dezelfde vijf basisbehoeften. Als hier niet aan wordt voldaan, past een kind zich aan om de situatie zo goed mogelijk te doorstaan. Zo ontstaan er een onbewuste adaptieve overlevingsstijlen die als kind functioneel waren, maar die je als volwassene kunnen belemmeren. We onderscheiden de volgende tekorten in basisbehoeften en de daarbij behorende overlevingsstijlen: Verbinding: Je raakt het contact met je lichaam en emoties kwijt, waardoor het moeilijk wordt om relaties aan te gaan. A fstemming: Je negeert je eigen behoeften of weet niet goed wat je nodig hebt. Vertrouwen: Je hebt moeite met vertrouwen en afhankelijkheid, waardoor je het lastig vindt hulp te vragen of steun te ontvangen. Autonomie: Grenzen aangeven voelt bedreigend, je durft geen nee te zeggen of je mening te uiten zonder schuld of angst. Liefde-seksualiteit: Je hebt moeite met het openen van je hart en het aangaan van liefdevolle, vitale relaties. Het NeuroAffective Relational Model (NARM) kijkt functioneel naar het verleden: alleen wanneer oude pijn het heden belemmert, wordt dit onderzocht. Zo ontstaat ruimte voor herstel en groei, zonder te blijven hangen in het verleden. In een sessie word je uitgenodigd om een actuele situatie te onderzoeken waarin je vastloop t . Samen onderzoeken w e wat je lichamelijk en emotioneel ervaart—misschien voel je spanning in je buik of een terugtrekkende beweging. De kunst is deze gevoelens te erkennen zonder oordeel , maar mild en met aandacht. Zo kun je ontdekken welke oude overlevingsstrategie zich nu aandient (bijvoorbeeld: jezelf afsluiten om pijn te vermijden). Door in het moment stil te staan bij wat je werkelijk nodig hebt, ontstaat meer helderheid. H et helpt om dan een kleine stap te zetten, zoals het benoemen van je behoefte aan verbinding, en te ervaren dat het veilig is dit uit te spreken. Zo word en in een sessie niet alleen patronen inzichtelijk gemaakt, maar wordt er ook ruimte gecreëerd om vanuit het nu te kiezen voor meer authenticiteit en contact, voor heling en groei. Bron en boekentip: Ontwikkelingstrauma helen, Laurence Heller
Soms is het moeilijk onder woorden te brengen waar je mee zit. Of je wilt niet herbeleven wat je zo geraakt heeft. Of je zit met trauma's uit een periode waarin je nog geen taal had. Dan is het fijn om een verwerkingsmethode te hebben die met het pre-verbale en pre-cognitieve deel van je hersenen werkt. Brainspotting werkt met dit onderbewuste deel van je brein om trauma's en andere diepgewortelde blokkades te verwerken en te helen. Brainspotting is een hersengebaseerde therapie die door dr. David Grand, trauma-expert, is ontwikkeld vanuit EMDR. Door middel van bepaalde oogposities wordt er verbinding gemaakt met het brein en het lichaam. Het klinkt misschien vreemd, maar door te kijken naar het puntje van een aanwijsstok, komen er processen op gang die helpen bij de verwerking van oud zeer en trauma's. Traumatische ervaringen zijn ervaringen die op dat moment niet verwerkt konden worden en die als het ware in een soort capsule in het brein bewaard worden om op een later moment te verwerken. Bij brainspotting kun je door de oogposities toegang krijgen tot die capsules. De verwerking is op onbewust niveau, gaat vaak in golven en kan bestaan uit tranen, boosheid, oogbewegingen, schokkerige bewegingen, een misselijk gevoel, gapen, etc. Hoe de verwerking zich uit, verschilt per persoon en per keer. De verwerking gaat na een sessie vaak nog door. Het mooie is dat we het niet hoeven te begrijpen en het niet kunnen sturen. Het limbische systeem neemt het van ons over en verwerkt alsnog wat vroeger niet verwerkt kon worden. De laatste jaren wordt er steeds meer onderzoek naar deze methode gedaan en komt er steeds meer erkenning voor. Mocht je interesse hebben een brainspotting sessie te ondergaan, laat het me weten.