Tijd om te rouwen

Marielle Boersen • 15 december 2022

De herfst en de winter zijn perioden om naar binnen te keren en kracht op te doen voor een nieuwe lente en zomer. Voordat het nieuwe jaar begint, is het goed om stil te staan bij het oude jaar. Wat heeft het je gebracht en wat heeft het je gekost?


De levenscirkel beschrijft de fasen die een rol spelen bij verandering. Het geeft het natuurlijke proces aan van elk etmaal, jaar, leven, maar ook van elke ontmoeting, vergadering, gebeurtenis. De fasen in de cirkel zijn: welkom heten / contact maken, hechten, intimiteit, afscheid nemen, rouwen, betekenis ervaren / zingeving, en weer een nieuwe start maken. Elke stap hoort erbij. Sla je een stap over, zoals het rouwen, dan verlies je levensenergie.


Als voorbeeld: Bij een vergadering ontmoet je elkaar (weer), je went aan elkaar en gaat vervolgens de diepte in. Als de vergadering klaar is, gaat iedereen weer uit elkaar. De neiging bestaat om gelijk door te rennen naar de volgende afspraak of activiteit. Ik raad echter aan eerst een wisselmoment in te bouwen, een moment van bezinning. Dit wisselmoment is er zowel voor de fase van rouwen als de fase van betekenis. Dit hoeft niet lang te duren maar is essentieel om het oplopen van stress en uiteindelijk een burn-out te voorkomen. Wat heeft de meeting met je gedaan, welke emoties en lichaamssensaties heb je ervaren en hoe voel je je nu? Liepen de gemoederen hoog op of heb je je geërgerd omdat er weer niets werd besloten? Neem de tijd om dit na te gaan. Hoe gaat het met je, wat heb je nodig? En vervolgens bereid je je voor op de volgende afspraak of activiteit.


Ook bij grote gebeurtenissen, zoals het overlijden van een dierbare, is de stap van het rouwen essentieel. Wat betekent het verlies voor je, wat ervaar je, hoe voel je je, wat heb je nodig? Neem de tijd hiervoor. Om verder te kunnen, is een periode van rouw nodig. Het kost tijd om verlies te aanvaarden en het een plek te geven.


Hoe we de levenscirkel doorlopen, heeft veel te maken met onze vroege hechting en de patronen die vervolgens zijn ontstaan. Voelden we ons welkom in de wereld of kregen we de behoefte ons te isoleren, was het contact met onze ouders of opvoeders veilig genoeg of hebben we besloten ons maar niet te hechten, durven we intimiteit aan of is daar iets kapot gegaan, nemen we bewust afscheid of vluchten we ervoor weg (of klampen we ons juist vast), durven we te rouwen of gaan we maar door en van binnen op slot, staan we stil bij zingeving of voelen we ons zinloos?

Elk levenspad kent obstakels. Zijn we bereid mee te gaan met de ups en downs van het leven, deze bewust te ervaren en doorvoelen en ervan te leren en ons zo verder te ontwikkelen?


Ik nodig je uit het jaar goed af te sluiten. Wat heeft 2022 voor je betekent, van wie of wat heb je afscheid genomen? Sta stil en doorvoel de betekenis voor jou.

Vervolgens kunnen we 2023 van harte welkom heten! Het wordt vast weer een jaar met prachtige momenten en moeilijke situaties die we alleen of met elkaar kunnen doorleven. 

door Marielle Boersen 10 april 2026
Elk kind heeft dezelfde vijf basisbehoeften. Als hier niet aan wordt voldaan, past een kind zich aan om de situatie zo goed mogelijk te doorstaan. Zo ontstaan er een onbewuste adaptieve overlevingsstijlen die als kind functioneel waren, maar die je als volwassene kunnen belemmeren. We onderscheiden de volgende tekorten in basisbehoeften en de daarbij behorende overlevingsstijlen: Verbinding: Je raakt het contact met je lichaam en emoties kwijt, waardoor het moeilijk wordt om relaties aan te gaan. A fstemming: Je negeert je eigen behoeften of weet niet goed wat je nodig hebt. Vertrouwen: Je hebt moeite met vertrouwen en afhankelijkheid, waardoor je het lastig vindt hulp te vragen of steun te ontvangen. Autonomie: Grenzen aangeven voelt bedreigend, je durft geen nee te zeggen of je mening te uiten zonder schuld of angst. Liefde-seksualiteit: Je hebt moeite met het openen van je hart en het aangaan van liefdevolle, vitale relaties. Het NeuroAffective Relational Model (NARM) kijkt functioneel naar het verleden: alleen wanneer oude pijn het heden belemmert, wordt dit onderzocht. Zo ontstaat ruimte voor herstel en groei, zonder te blijven hangen in het verleden. In een sessie word je uitgenodigd om een actuele situatie te onderzoeken waarin je vastloop t . Samen onderzoeken w e wat je lichamelijk en emotioneel ervaart—misschien voel je spanning in je buik of een terugtrekkende beweging. De kunst is deze gevoelens te erkennen zonder oordeel , maar mild en met aandacht. Zo kun je ontdekken welke oude overlevingsstrategie zich nu aandient (bijvoorbeeld: jezelf afsluiten om pijn te vermijden). Door in het moment stil te staan bij wat je werkelijk nodig hebt, ontstaat meer helderheid. H et helpt om dan een kleine stap te zetten, zoals het benoemen van je behoefte aan verbinding, en te ervaren dat het veilig is dit uit te spreken. Zo word en in een sessie niet alleen patronen inzichtelijk gemaakt, maar wordt er ook ruimte gecreëerd om vanuit het nu te kiezen voor meer authenticiteit en contact, voor heling en groei. Bron en boekentip: Ontwikkelingstrauma helen, Laurence Heller
door Marielle Boersen 2 april 2026
Soms is het moeilijk onder woorden te brengen waar je mee zit. Of je wilt niet herbeleven wat je zo geraakt heeft. Of je zit met trauma's uit een periode waarin je nog geen taal had. Dan is het fijn om een verwerkingsmethode te hebben die met het pre-verbale en pre-cognitieve deel van je hersenen werkt. Brainspotting werkt met dit onderbewuste deel van je brein om trauma's en andere diepgewortelde blokkades te verwerken en te helen. Brainspotting is een hersengebaseerde therapie die door dr. David Grand, trauma-expert, is ontwikkeld vanuit EMDR. Door middel van bepaalde oogposities wordt er verbinding gemaakt met het brein en het lichaam. Het klinkt misschien vreemd, maar door te kijken naar het puntje van een aanwijsstok, komen er processen op gang die helpen bij de verwerking van oud zeer en trauma's. Traumatische ervaringen zijn ervaringen die op dat moment niet verwerkt konden worden en die als het ware in een soort capsule in het brein bewaard worden om op een later moment te verwerken. Bij brainspotting kun je door de oogposities toegang krijgen tot die capsules. De verwerking is op onbewust niveau, gaat vaak in golven en kan bestaan uit tranen, boosheid, oogbewegingen, schokkerige bewegingen, een misselijk gevoel, gapen, etc. Hoe de verwerking zich uit, verschilt per persoon en per keer. De verwerking gaat na een sessie vaak nog door. Het mooie is dat we het niet hoeven te begrijpen en het niet kunnen sturen. Het limbische systeem neemt het van ons over en verwerkt alsnog wat vroeger niet verwerkt kon worden. De laatste jaren wordt er steeds meer onderzoek naar deze methode gedaan en komt er steeds meer erkenning voor. Mocht je interesse hebben een brainspotting sessie te ondergaan, laat het me weten.
Meer posts