Op de plaats... rust
Mariëlle Boersen • 9 mei 2019
In de drukte van alledag kom je er niet aan toe. Aan het eind van de dag merk je dat je het hebt gemist. Je rug zit vast, je ademhaling is hoog en je realiseert je dat die hoofdpijn eigenlijk de hele dag al je vaste begeleider is geweest.
Wat je gemist hebt, is rust. Even niets, even bijkomen, terug naar jezelf, naar de basis. In plaats van dag in dag uit jezelf voorbij te rennen, maak je een pas op de plaats. Niet straks, nu. En regelmatig.
Of je nu op kantoor zit of gewoon thuis. Verplaats eens je aandacht naar je voeten op de grond, voel hoe ze in je schoenen zitten, hoe je voetzolen daar doorheen contact maken met de grond. Het kan nu al, tijdens het lezen van deze blog. Even ademhalen, bewust. Bijvoorbeeld door je neus in en door je mond uit. Eén keer, drie keer, vijf keer... Stop maar even met lezen en doe dit.
Ook zijn er op andere momenten mogelijkheden, midden in een gesprek desnoods. Even denken aan je ademhaling en deze bewust naar je buik sturen. Niemand hoeft het te merken. En als ze het wel merken? MOOI! Dan kun je het samen doen.
Je kunt gedurende de hele dag momenten inruimen om die rust te pakken, om mindful te zijn. Momenten dat je aan het wachten bent, zijn ideaal. In plaats van je te ergeren aan het tijdverlies, kun je genieten van de kans die je krijgt om niets te doen. In de rij voor de kassa, in de file, als de ander te laat is voor een meeting of jij te vroeg.
In Brugge hebben ze plannen om het nabijgelegen bos als wachtkamer voor het ziekenhuis te gebruiken, zodat je je wachttijd optimaal kunt benutten. Ze beseffen hoe belangrijk de natuur is en hoe stressverlagend die kan werken. Patiënten genezen ook sneller als ze uitzicht hebben op groen. Ga ook eens in de pauze naar buiten, een frisse neus halen. Een moment weg uit de bedompte lucht of beklemmende airco.
Laten we elkaar niet gek maken met dat drukke gedoe en even beseffen waar we zijn. Het leven gaat al snel genoeg. Laten we bewust zijn dat we leven, om ons heen kijken en vooral niet vergeten te genieten.
In alle ellende die er mogelijk in je leven speelt, heb je nog altijd de lucht, de bomen, een bloem, een vogel, een zonsondergang of juist een zonsopkomst. Om bij stil te staan. En als je leven wel al prachtig is, geniet er dan ook van. Fijne dag!
Elk kind heeft dezelfde vijf basisbehoeften. Als hier niet aan wordt voldaan, past een kind zich aan om de situatie zo goed mogelijk te doorstaan. Zo ontstaan er een onbewuste adaptieve overlevingsstijlen die als kind functioneel waren, maar die je als volwassene kunnen belemmeren. We onderscheiden de volgende tekorten in basisbehoeften en de daarbij behorende overlevingsstijlen: Verbinding: Je raakt het contact met je lichaam en emoties kwijt, waardoor het moeilijk wordt om relaties aan te gaan. A fstemming: Je negeert je eigen behoeften of weet niet goed wat je nodig hebt. Vertrouwen: Je hebt moeite met vertrouwen en afhankelijkheid, waardoor je het lastig vindt hulp te vragen of steun te ontvangen. Autonomie: Grenzen aangeven voelt bedreigend, je durft geen nee te zeggen of je mening te uiten zonder schuld of angst. Liefde-seksualiteit: Je hebt moeite met het openen van je hart en het aangaan van liefdevolle, vitale relaties. Het NeuroAffective Relational Model (NARM) kijkt functioneel naar het verleden: alleen wanneer oude pijn het heden belemmert, wordt dit onderzocht. Zo ontstaat ruimte voor herstel en groei, zonder te blijven hangen in het verleden. In een sessie word je uitgenodigd om een actuele situatie te onderzoeken waarin je vastloop t . Samen onderzoeken w e wat je lichamelijk en emotioneel ervaart—misschien voel je spanning in je buik of een terugtrekkende beweging. De kunst is deze gevoelens te erkennen zonder oordeel , maar mild en met aandacht. Zo kun je ontdekken welke oude overlevingsstrategie zich nu aandient (bijvoorbeeld: jezelf afsluiten om pijn te vermijden). Door in het moment stil te staan bij wat je werkelijk nodig hebt, ontstaat meer helderheid. H et helpt om dan een kleine stap te zetten, zoals het benoemen van je behoefte aan verbinding, en te ervaren dat het veilig is dit uit te spreken. Zo word en in een sessie niet alleen patronen inzichtelijk gemaakt, maar wordt er ook ruimte gecreëerd om vanuit het nu te kiezen voor meer authenticiteit en contact, voor heling en groei. Bron en boekentip: Ontwikkelingstrauma helen, Laurence Heller
Soms is het moeilijk onder woorden te brengen waar je mee zit. Of je wilt niet herbeleven wat je zo geraakt heeft. Of je zit met trauma's uit een periode waarin je nog geen taal had. Dan is het fijn om een verwerkingsmethode te hebben die met het pre-verbale en pre-cognitieve deel van je hersenen werkt. Brainspotting werkt met dit onderbewuste deel van je brein om trauma's en andere diepgewortelde blokkades te verwerken en te helen. Brainspotting is een hersengebaseerde therapie die door dr. David Grand, trauma-expert, is ontwikkeld vanuit EMDR. Door middel van bepaalde oogposities wordt er verbinding gemaakt met het brein en het lichaam. Het klinkt misschien vreemd, maar door te kijken naar het puntje van een aanwijsstok, komen er processen op gang die helpen bij de verwerking van oud zeer en trauma's. Traumatische ervaringen zijn ervaringen die op dat moment niet verwerkt konden worden en die als het ware in een soort capsule in het brein bewaard worden om op een later moment te verwerken. Bij brainspotting kun je door de oogposities toegang krijgen tot die capsules. De verwerking is op onbewust niveau, gaat vaak in golven en kan bestaan uit tranen, boosheid, oogbewegingen, schokkerige bewegingen, een misselijk gevoel, gapen, etc. Hoe de verwerking zich uit, verschilt per persoon en per keer. De verwerking gaat na een sessie vaak nog door. Het mooie is dat we het niet hoeven te begrijpen en het niet kunnen sturen. Het limbische systeem neemt het van ons over en verwerkt alsnog wat vroeger niet verwerkt kon worden. De laatste jaren wordt er steeds meer onderzoek naar deze methode gedaan en komt er steeds meer erkenning voor. Mocht je interesse hebben een brainspotting sessie te ondergaan, laat het me weten.