Multitasken: handig of een farce

Mariëlle Boersen • 12 januari 2022

Er zijn er die het kunnen, zeggen ze. Multitasken. Tijdens een vergadering nog even een mailtje eruit gooien. En ondertussen met een half oor luisteren of er nog iets interessants wordt gezegd. Even de camera uit en tussendoor een telefoontje plegen. Of je kinderen les geven en een strategieplan schrijven.


Binnen het Insights gedragsmodel zijn het vaak de mensen met voorkeur voor de rode energie die multitasken fantastisch vinden. Lekker efficiënt veel werk verzetten. En heb je voorkeur voor geel, dan vind je het heerlijk om meerdere ballen in de lucht te houden, het geeft je het gevoel dat je leeft.

Ik wil je dit gevoel zeker niet ontzeggen. Maar hoe lang houd je dit vol? En hoe productief ben je werkelijk? En wat vinden je collega's er eigenlijk van als je met andere dingen bezig bent tijdens een vergadering?


Wist je dat:

* Ons bewustzijn slechts 1 ding tegelijk kan. Ons onbewuste kan vele parallelle taken tegelijk, maar dat zijn niet de taken die concentratie vragen.

* Multitasken zorgt voor 40 % minder productie.

* Na het checken van je mail of het krijgen van een telefoontje tijdens het schrijven van een rapport, duurt het 15 tot 25 minuten om je brein weer volledig op het rapport te laten focussen.


Voor wat betreft concentratie verschillen de cijfers:

* De gemiddelde concentratieduur ligt tussen de 15 en de 45 minuten. (Universiteit Tilburg) 

* Onderzoek onder kantoorpersoneel: mensen houden niet langer dan 3 minuten hun aandacht bij een taak.

* We kunnen onze aandacht nog slechts 8 seconden onverdeeld op een taak richten (HP De Tijd).

* Hoogste productiviteit: 52 minuten gericht werken, afgewisseld met 17 minuten pauze (DeskTime app).


Wat de cijfers ook zijn, wees eens eerlijk. Hoe productief ben je werkelijk? Of maak je fouten? Heb je het mailtje wel naar het juiste adres gestuurd? Heb je iedereen wel uitgenodigd voor die vergadering? Heeft dat plan voldoende diepgang? Krijgen je kinderen voldoende aandacht? Heb je wel voldoende aandacht voor jezelf, voor wat je lichaam je wil vertellen?


Mijn advies: neem pauze tussen twee meetings in, beweeg, ga af en toe naar buiten, doe oefeningen, drink voldoende water, ontspan, neem de tijd om bij jezelf na te gaan waar je behoefte aan hebt. Luister naar de signalen van je lichaam. Neem pijntjes serieus. Een pijnlijke schouder of onderrug vraagt om rust of een andere houding.


En als je dan toch wilt multitasken, gooi dan de vitaliteitsbal of zelfzorgbal bij de andere ballen in de lucht, dat is goed voor de balans. ;-)

Ontwikkelingstrauma helen

door Marielle Boersen • 10 april 2026
Elk kind heeft dezelfde vijf basisbehoeften. Als hier niet aan wordt voldaan, past een kind zich aan om de situatie zo goed mogelijk te doorstaan. Zo ontstaan er een onbewuste adaptieve overlevingsstijlen die als kind functioneel waren, maar die je als volwassene kunnen belemmeren. We onderscheiden de volgende tekorten in basisbehoeften en de daarbij behorende overlevingsstijlen: Verbinding: Je raakt het contact met je lichaam en emoties kwijt, waardoor het moeilijk wordt om relaties aan te gaan. A fstemming: Je negeert je eigen behoeften of weet niet goed wat je nodig hebt. Vertrouwen: Je hebt moeite met vertrouwen en afhankelijkheid, waardoor je het lastig vindt hulp te vragen of steun te ontvangen. Autonomie: Grenzen aangeven voelt bedreigend, je durft geen nee te zeggen of je mening te uiten zonder schuld of angst. Liefde-seksualiteit: Je hebt moeite met het openen van je hart en het aangaan van liefdevolle, vitale relaties. Het NeuroAffective Relational Model (NARM) kijkt functioneel naar het verleden: alleen wanneer oude pijn het heden belemmert, wordt dit onderzocht. Zo ontstaat ruimte voor herstel en groei, zonder te blijven hangen in het verleden. In een sessie word je uitgenodigd om een actuele situatie te onderzoeken waarin je vastloop t . Samen onderzoeken w e wat je lichamelijk en emotioneel ervaart—misschien voel je spanning in je buik of een terugtrekkende beweging. De kunst is deze gevoelens te erkennen zonder oordeel , maar mild en met aandacht. Zo kun je ontdekken welke oude overlevingsstrategie zich nu aandient (bijvoorbeeld: jezelf afsluiten om pijn te vermijden). Door in het moment stil te staan bij wat je werkelijk nodig hebt, ontstaat meer helderheid. H et helpt om dan een kleine stap te zetten, zoals het benoemen van je behoefte aan verbinding, en te ervaren dat het veilig is dit uit te spreken. Zo word en in een sessie niet alleen patronen inzichtelijk gemaakt, maar wordt er ook ruimte gecreëerd om vanuit het nu te kiezen voor meer authenticiteit en contact, voor heling en groei. Bron en boekentip: Ontwikkelingstrauma helen, Laurence Heller

Brain spotting

door Marielle Boersen • 2 april 2026
Soms is het moeilijk onder woorden te brengen waar je mee zit. Of je wilt niet herbeleven wat je zo geraakt heeft. Of je zit met trauma's uit een periode waarin je nog geen taal had. Dan is het fijn om een verwerkingsmethode te hebben die met het pre-verbale en pre-cognitieve deel van je hersenen werkt. Brainspotting werkt met dit onderbewuste deel van je brein om trauma's en andere diepgewortelde blokkades te verwerken en te helen. Brainspotting is een hersengebaseerde therapie die door dr. David Grand, trauma-expert, is ontwikkeld vanuit EMDR. Door middel van bepaalde oogposities wordt er verbinding gemaakt met het brein en het lichaam. Het klinkt misschien vreemd, maar door te kijken naar het puntje van een aanwijsstok, komen er processen op gang die helpen bij de verwerking van oud zeer en trauma's. Traumatische ervaringen zijn ervaringen die op dat moment niet verwerkt konden worden en die als het ware in een soort capsule in het brein bewaard worden om op een later moment te verwerken. Bij brainspotting kun je door de oogposities toegang krijgen tot die capsules. De verwerking is op onbewust niveau, gaat vaak in golven en kan bestaan uit tranen, boosheid, oogbewegingen, schokkerige bewegingen, een misselijk gevoel, gapen, etc. Hoe de verwerking zich uit, verschilt per persoon en per keer. De verwerking gaat na een sessie vaak nog door. Het mooie is dat we het niet hoeven te begrijpen en het niet kunnen sturen. Het limbische systeem neemt het van ons over en verwerkt alsnog wat vroeger niet verwerkt kon worden. De laatste jaren wordt er steeds meer onderzoek naar deze methode gedaan en komt er steeds meer erkenning voor. Mocht je interesse hebben een brainspotting sessie te ondergaan, laat het me weten.
Meer posts