Ongezien opgegroeid

Marielle Boersen • 17 maart 2022

Je gezin van oorsprong leek misschien van buitenaf heel normaal en misschien heb je het zelf ook jarenlang zo ervaren. Als je ouders echter vooral met zichzelf bezig waren, geen oog hadden voor jouw emotionele behoeften, en liefde, veiligheid of geborgenheid ontbraken, ontstaat er in jou een gapend gat, een leegte of existentiële eenzaamheid.


Je hebt mogelijk geleerd je aan te passen en bent minder in contact met je gevoel. Je bent alert op de stemming van je ouders en anderen in je omgeving. Hoe het met jou gaat, lijkt van minder belang.


Kinderen van een emotioneel afwezige of afwijzende ouders kunnen twee kanten op: internaliseren of externaliseren.

Internaliserende kinderen zijn lief, stil, braaf en vooral niet lastig. Ze leren al jong op eigen benen te staan en op niemand te rekenen.

De externaliserend kinderen zoeken troost buiten zichzelf, zijn impulsief en leggen de schuld bij een ander. Door hun onhandelbare gedrag krijgen ze aandacht van hun ouders. De internaliseerders zijn onzichtbaar en zoeken de schuld bij zichzelf. Ze ontwikkelen helende fantasieën en een pseudo-zelf om maar verbinding te krijgen met hun ouders.


Internaliseerden zijn vaak degenen die zich, als ze volwassen zijn, bezig houden met zelfreflectie en persoonlijke groei. Ze zijn opmerkzaam, hoogsensitief en zoeken verbinding. Ze zullen niet om hulp vragen omdat ze als kind geleerd hebben dat ze alleen op zichzelf kunnen vertrouwen. De leegte en de onzekerheid blijven ze echter jarenlang voelen.


Herken jij dit bij jezelf, weet dan dat er herstel mogelijk is. De weg naar genezing en meer verbondenheid met andere mensen, begint met het luisteren naar je gevoel.

Depressie, angst, spanning en slapeloosheid kunnen een signaal zijn dat het pseudo-zelf niet langer houdbaar is, dat het tijd is te ontdekken wie je werkelijk bent. 'In actie komen voor jezelf is het tegengif tegen traumatische gevoelens en hulpeloosheid.'


Ook ontdekken dat de kritische stem in je hoofd niet een rationele stem is, maar een mogelijk destructieve stem van een van je ouders, helpt je in je proces naar je ware zelf.


Heb je hier hulp bij nodig, laat het me weten. Het is nu tijd voor jou!


Bron: Ongezien opgegroeid. Herstel na een jeugd met narcistische, afwijzende of afstandelijke ouders van Lindsay Gibson, klinisch psycholoog.

Tip: Mijn boek Halve Kus beschrijft het gevoel van een internaliserend kind met een afwijzende moeder en haar helende fantasieën.

Tip: De cursus En Nu IK! is binnenkort online beschikbaar.

door Marielle Boersen 10 april 2026
Elk kind heeft dezelfde vijf basisbehoeften. Als hier niet aan wordt voldaan, past een kind zich aan om de situatie zo goed mogelijk te doorstaan. Zo ontstaan er een onbewuste adaptieve overlevingsstijlen die als kind functioneel waren, maar die je als volwassene kunnen belemmeren. We onderscheiden de volgende tekorten in basisbehoeften en de daarbij behorende overlevingsstijlen: Verbinding: Je raakt het contact met je lichaam en emoties kwijt, waardoor het moeilijk wordt om relaties aan te gaan. A fstemming: Je negeert je eigen behoeften of weet niet goed wat je nodig hebt. Vertrouwen: Je hebt moeite met vertrouwen en afhankelijkheid, waardoor je het lastig vindt hulp te vragen of steun te ontvangen. Autonomie: Grenzen aangeven voelt bedreigend, je durft geen nee te zeggen of je mening te uiten zonder schuld of angst. Liefde-seksualiteit: Je hebt moeite met het openen van je hart en het aangaan van liefdevolle, vitale relaties. Het NeuroAffective Relational Model (NARM) kijkt functioneel naar het verleden: alleen wanneer oude pijn het heden belemmert, wordt dit onderzocht. Zo ontstaat ruimte voor herstel en groei, zonder te blijven hangen in het verleden. In een sessie word je uitgenodigd om een actuele situatie te onderzoeken waarin je vastloop t . Samen onderzoeken w e wat je lichamelijk en emotioneel ervaart—misschien voel je spanning in je buik of een terugtrekkende beweging. De kunst is deze gevoelens te erkennen zonder oordeel , maar mild en met aandacht. Zo kun je ontdekken welke oude overlevingsstrategie zich nu aandient (bijvoorbeeld: jezelf afsluiten om pijn te vermijden). Door in het moment stil te staan bij wat je werkelijk nodig hebt, ontstaat meer helderheid. H et helpt om dan een kleine stap te zetten, zoals het benoemen van je behoefte aan verbinding, en te ervaren dat het veilig is dit uit te spreken. Zo word en in een sessie niet alleen patronen inzichtelijk gemaakt, maar wordt er ook ruimte gecreëerd om vanuit het nu te kiezen voor meer authenticiteit en contact, voor heling en groei. Bron en boekentip: Ontwikkelingstrauma helen, Laurence Heller
door Marielle Boersen 2 april 2026
Soms is het moeilijk onder woorden te brengen waar je mee zit. Of je wilt niet herbeleven wat je zo geraakt heeft. Of je zit met trauma's uit een periode waarin je nog geen taal had. Dan is het fijn om een verwerkingsmethode te hebben die met het pre-verbale en pre-cognitieve deel van je hersenen werkt. Brainspotting werkt met dit onderbewuste deel van je brein om trauma's en andere diepgewortelde blokkades te verwerken en te helen. Brainspotting is een hersengebaseerde therapie die door dr. David Grand, trauma-expert, is ontwikkeld vanuit EMDR. Door middel van bepaalde oogposities wordt er verbinding gemaakt met het brein en het lichaam. Het klinkt misschien vreemd, maar door te kijken naar het puntje van een aanwijsstok, komen er processen op gang die helpen bij de verwerking van oud zeer en trauma's. Traumatische ervaringen zijn ervaringen die op dat moment niet verwerkt konden worden en die als het ware in een soort capsule in het brein bewaard worden om op een later moment te verwerken. Bij brainspotting kun je door de oogposities toegang krijgen tot die capsules. De verwerking is op onbewust niveau, gaat vaak in golven en kan bestaan uit tranen, boosheid, oogbewegingen, schokkerige bewegingen, een misselijk gevoel, gapen, etc. Hoe de verwerking zich uit, verschilt per persoon en per keer. De verwerking gaat na een sessie vaak nog door. Het mooie is dat we het niet hoeven te begrijpen en het niet kunnen sturen. Het limbische systeem neemt het van ons over en verwerkt alsnog wat vroeger niet verwerkt kon worden. De laatste jaren wordt er steeds meer onderzoek naar deze methode gedaan en komt er steeds meer erkenning voor. Mocht je interesse hebben een brainspotting sessie te ondergaan, laat het me weten.
Meer posts